Vanmorgen heb ik de zee eens uitgeprobeerd, en ja, ook hier is het zeewater warmer dan de douche! Maar erg ondiep, je moet wel een eind gaan om wat te kunnen zwemmen en de golven ontbreken helemaal!
Ik tref het weer bijzonder goed: morgen, 8 december is hier een feestdag, en niet zomaar eentje. Het Galungan-Kuningan-feest is een van de belangrijkste (Hindu-)feesten, dat om de 210 dagen wordt gevierd. De mensen hier vergelijken het qua belangrijkheid een beetje met ons Kerstfeest. De voorbereidingen zijn al in volle gang, overal zie je mensen bezig met versieringen maken en ophangen of neerzetten, iedereen is er druk mee. Gisteren en vandaag heb ik er wat foto's van gemaakt (zie fotoalbum) en morgenvroeg ga ik naar de ceremonie in de belangrijkste tempel van het dorp (de puru bali agung). In dit heiligdom kun je alleen binnen als je je kleding aanpast, dus de sarong aan! Morgenavond is er dan nog een ceremonie in een andere tempel (de puru deso, de dorpstempel), waar een soort sacrale dansen worden opgevoerd.
Ik heb zojuist van Naoko, de vrouw des huizes hier, een hele uitleg gekregen over de betekenis van het feest (en tussendoor ook over het Hindoeisme), wat best moeilijk voor haar was, in het Engels. Maar als ik het goed begrepen heb, is de Galungan een soort bevestiging van het geloof, of een soort 'examen' zoals ze zei. Laten zien dat men nog steeds achter de principes staat van het 'goed-doen', dat is het belangrijkste. En daarbij hoort ook het in ere houden van de voorouders, het te vriend houden van de geesten, enz. Vandaar dat er dagelijks bij elk huis zelfgevlochten bakjes worden buitengezet met wat rijst, fruit of ander voedsel, soms ook wat bloemen.