
Kortom, een dag hier is : je verwonderen, leren, en vooral: gelukkig zijn!
Vandaag heb ik me aan snorkelen gewaagd. Ik had al wel een paar dagen gezwommen in de oceaan, toen het water weer proper was. Want na een aantal regendagen was het echt vies, er komt dan teveel water vanaf de bergen de zee in. Maar het is ideaal voor een voorzichtige zwemmer zoals ik ben, de zee is meestal kalm, vanaf het strand tot een
honderdtal meters uit de kust ondiep, en iets verder ligt het eerste koraalrif. Zover heb ik me nog niet gewaagd, maar wel dus al met de snorkel op een eind in de richting. En het was al mooi, heb al veel vissen gezien in de meest wonderlijke kleuren en vormen. Morgen misschien wat verder. Er liggen hier ook kano's en 'planken', en Evert zei me het eens met een plank te proberen.
Gitgit en volle maan, 't heeft eigenlijk niets met elkaar te maken :-), behalve dan dat het bezoek aan de Gitgitwatervallen en de viering van volle maan allebei op dinsdag plaatsvonden...
Het was een flinke klauterpartij, ik voel nog steeds m'n kuiten! Dan de volle-maan-viering. We merkten 's morgens al dat er iets bijzonders aan de hand was, want het personeel liep er mooi opgedoft bij, in traditionele kleding. Alles draait hier wel om spiritualiteit. Evert is een 'holy man' hier op het eiland, doet veel voor de lokale bevolking, Dayu is een zeer gelovige vrouw die alle rituelen punctueel uitvoert en daarbij ook de gasten betrekt (zolang je dat zelf wilt, niets moet). Het is niet voor niets een 'spiritual and learning center'.
's Avonds na het eten werden er voor het personeel én de gasten offertjes klaargemaakt, houten plankjes met daarop drie kaarsjes en versieringen
van bloemen. De bedoeling is dat die plankjes in de oceaan worden gezet, met brandende kaarsjes. Je stuurt het licht over het water, waarmee je de goden, de zee en de aarde bedankt voor alle goede dingen des levens en tegelijkertijd vraagt om alweer een maand vol goede dingen. De kaarsjes werden niet zonder moeite
aangestoken, want er stond een straffe wind. Om de plankjes niet door de golven te laten overspoelen, gingen we een flink eindje de zee in (dat kan hier, het blijft ondiep tot ongeveer 100 meter uit de kust), vanaf ons 'privestrand'.
Uiteindelijk lukte het niet om de kaarsjes brandend het water op te sturen, maar da's niet erg, want 'het licht vanuit ons hart gaat mee'. Mooi toch?
(Nog véél meer foto's in het fotoalbum)
het strand vlak voor de deur, de fijne sfeer, de rust. Een prachtige ruime kamer met badkamer, uitgevoerd in natuurlijke materialen.
Een
schitterende tropische tuin met zitjes op
verschillende plaatsen, een zwembad waar je uitkijkt over de zee. Er is een internationaal gezelschap, wat het ook interessanter maakt. En... niet te vergeten de heerlijke maaltijden die hier op tafel worden gezet!