Aan de thuisblijvers

Op veler verzoek (echt waar!) ben ik maar weer eens een blog begonnen voor deze reis. Blijkbaar willen jullie graag wat in de warmte delen... En voor mijzelf is het fijn om achteraf het hele reisverslag te kunnen lezen.

Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..

Veel leesplezier!



woensdag 15 februari 2012

Beetje kippenvel...

... nee, niet van de kou :-), maar van sommige dingen die hier gebeuren. Ik had al eens verteld geloof ik, dat Dayu een spirituele vrouw is, ze is een 'healer', zoals velen in haar familie dat vóór haar waren. Ze 'ziet' ook dingen, en staat zeer dicht bij de natuur. Op het gebied van medicinale planten en kruiden, waar ze wonderen mee verricht, maar ook de tekenen die de natuur soms geeft, die soms een aanwijzing zijn voor dingen die gaan gebeuren. Een treffend voorbeeld: twee dagen geleden zaten we na het avondeten nog wat aan tafel, het was donker, de maan scheen, en ineens hoorden we op het strand een hond huilen op een manier zoals ik dat nog nooit gehoord had. Huilen tegen de maan, zoals een wolf dat doet. Evert en Dayu keken elkaar aan, en Evert zei dat we niet verbaasd moesten zijn als er in de komende uren een overlijden zou zijn, van 'iemand' waar een van ons of wij allemaal een connectie mee hadden. Ik was dat al een beetje vergeten, maar de volgende ochtend hoorde ik aan het ontbijt dat Whoopie, het kleinste hondje hier, een pup nog, 's morgens heel vroeg onverwacht de (drukke) weg was opgerend, was aangereden en was overleden..... Dat was dus dat kippenvelmoment. Toeval? Mmmm, het zet een mens toch wel aan het denken.....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten