Aan de thuisblijvers

Op veler verzoek (echt waar!) ben ik maar weer eens een blog begonnen voor deze reis. Blijkbaar willen jullie graag wat in de warmte delen... En voor mijzelf is het fijn om achteraf het hele reisverslag te kunnen lezen.

Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..

Veel leesplezier!



maandag 13 december 2010

Lovina (2)

Het bevalt me hier steeds beter, de rust, de bergen op de achtergrond, het Balinese leven dat hier voor een groot deel nog is zoals het vroeger was. Lenie, die ik via een reiswebsite had leren kennen, komt hier al veel jaren en zij had me dat al verteld, maar ja, ikke eerst zien en dan geloven he! Het guesthouse hier is eigenlijk ook geknipt voor een lang verblijf, de eigenaars zijn ontzettend aardige mensen, die van alles voor je doen. En het is hier gewoon gezellig! Wil ik alleen zijn, geen probleem, niemand valt je lastig, maar wil ik eens onder de mensen zijn, dan kan dat ook. Vanmorgen moesten de eigenaars naar Singaraja, een naburig stadje, om inkopen te gaan doen, en we konden meerijden. Dan krijg je natuurlijk ook allerlei informatie, zoals over de haven, die nog door de Nederlanders daar aangelegd is, maar nu bijna helemaal is dichtgeslibt. Ook zagen we er oude Nederlandse douanegebouwen enz., die helaas helemaal staan te vervallen. Dat is Bali, zeggen ze dan, ik denk dan: dat is Aziatisch. Er worden prachtige nieuwe gebouwen, huizen, enz. gezet, maar alles raakt binnen de kortste keren in verval. Twee dagen geleden hebben Lenie en ik tegen de avond een lange wandeling langs het strand gemaakt. Je komt dan een enkel hotel tegen, maar voornamelijk de kampungs, geen dorpjes, maar meer leefgemeenschappen. En de mensen leven daar voor een groot deel nog zoals het altijd geweest is. Allerlei huisdieren lopen er vrij in het rond, kippen, zwijntjes, zelfs een paar runderen. En er wordt volop gevist (zie foto's). Je wordt door iedereen zonder uitzondering vriendelijk begroet, zonder dat ze je direkt iets willen aansmeren. Het strand is op sommige plaatsen maar heel smal en bij hoog water niet begaanbaar, dus we besloten langs de weg terug te gaan. Moeizaam, met al die kapotte stoepen en druk verkeer. En 's avonds rijden er geen bemo's meer... Tja, minder toeristisch dus :-)