Nóg groter feest!

Ja, gisteren was het weer feest, nog groter dan drie dagen geleden: Paul zou voet aan land zetten op Bali. Ik had hem verteld dat de chauffeur van Mas hem zou opwachten met een bordje met zijn naam erop. Maar hij wist niet dat ik meegekomen was naar de luchthaven. Ketut, onze chauffeur, speelde het spel helemaal mee natuurlijk. Ging braaf staan wachten met zijn bordje, en begeleidde Paul naar de uitgang. Ik sprong tevoorschijn, met de vraag of zijn visum wel in orde was, en hij herkende me bijna niet, doordat m'n velletje toch wel een ander kleurtje heeft inmiddels en m'n haar bijna wit geworden is van de zon! We zijn met een behoorlijke vaart door het donker naar huis gereden, ik had Ketut nog niet eerder zo'n snelheid zien maken, maar 's avonds is het natuurlijk wel veel rustiger op de weg. We waren dan ook om half elf al 'thuis'. Inmiddels, na een dag lekker lummelen aan het zwembad en een korte wandeling, zit Paul al helemaal 'op schema' en heeft absoluut geen last van 'jetlag'!