Aan de thuisblijvers

Op veler verzoek (echt waar!) ben ik maar weer eens een blog begonnen voor deze reis. Blijkbaar willen jullie graag wat in de warmte delen... En voor mijzelf is het fijn om achteraf het hele reisverslag te kunnen lezen.

Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..

Veel leesplezier!



dinsdag 6 december 2011

Een dagje stevig wandelen

Ik ben nu een week hier, en inmiddels al weer aardig gewend, kostte ook niet zoveel moeite trouwens, haha. Al veel bekenden tegengekomen, een paar andere overwinteraars die hier vorig jaar ook waren, maar ook mensen van hier, die vaak zelfs je naam nog weten!
Zaterdag is Marja aangekomen, die ik twee jaar geleden tijdens de rondreis door Vietnam en Cambodja heb leren kennen. Ze blijft hier vier weken en het is leuk om af en toe samen wat te ondernemen. Vandaag hebben we een stevige wandeling gemaakt, 'de berg af'. We lieten ons door twee mensen van hier met de motorbike de berg opbrengen, om die vervolgens met de benenwagen weer af te wandelen. Heen en terug, dat zou niet te doen zijn. Om 8 uur vanmorgen zijn we vertrokken. Halverwege de berg hebben we ons laten afzetten en we zijn dan in een kalm tempo (dat moet wel met deze temperaturen!) naar beneden gewandeld. Een heel rustige weg, geen toerist te zien, wel veel lokale bevolking. Iedereen even vriendelijk, vaak beginnen ze een praatje, met een paar woordjes Engels en verder handen en voeten. Prachtige vergezichten, veel fruit en mooie bloemen. Vorig jaar had ik met Paul deze wandeling al eens gedaan, nu stond er toch nog veel meer in bloei. We kwamen ook langs iets wat eruit zag als een prachtig park, met een groot bord bij de ingang: Damai. Geen idee wat dat zou kunnen zijn, en dus vroegen we de bewaker bij de ingang of we eens mochten gaan kijken. Dat was geen enkel probleem en we kwamen terecht in wat een soort resort bleek te zijn. Prachtig aangelegd en na een tijdje ontdekten we eerst de personeelshuisjes, die op zich al luxueus waren, en een tijdje later 5 goed verborgen villaatjes, elk met uitzicht naar de zee in de verte, elk een eigen zwembad, kortom een soort miljonairsstekjes. (Eenmaal thuis eens even op het internet gesnuffeld: meer dan 800 Dollar per nacht!). Zoals altijd is dan de tegenstelling weer heel groot, met na 100 meter weer hutjes en bouwvallige onderkomens.... Maar goed, er is door zo'n resort ook weer werk voor heel wat mensen.
Rond de middag waren we terug in het centrum, het zweet liep in straaltjes van me af! De beloning was een heerlijke ijskoffie. Daardoor verkwikt, konden we zelfs nog te voet terug naar huis gaan, en daar lonkte het zwembad! Dat liedje duurde niet zo lang, want de eerste onweersbui van vandaag barstte los. Het regenseizoen is weer begonnen, maar dat is veel minder erg dan het klinkt, blijft meestal beperkt tot één bui of een paar flinke buien. En omdat het zo lekker warm blijft, heb je er eigenlijk geen last van, hooguit een doorweekt shirt of een paar natte voeten.
(Meer foto's in het foto-album)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten