Aan de thuisblijvers

Op veler verzoek (echt waar!) ben ik maar weer eens een blog begonnen voor deze reis. Blijkbaar willen jullie graag wat in de warmte delen... En voor mijzelf is het fijn om achteraf het hele reisverslag te kunnen lezen.

Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..

Veel leesplezier!



woensdag 28 december 2011

Tocht naar de Demon Valley

Gisteren hebben we weer een mooie tocht gemaakt, mijn favoriete tocht: naar de Demon Valley. Vorig jaar was ik daar al twee keer geweest (zie ook de verhalen van 16 december 2010 en 21 februari 2011), maar ik wilde heel graag nog eens terug.
Ook de tocht zelf is zo mooi, die gaat door de landschappelijk mooiste delen van Bali, met de prachtige rijstvelden. Onderweg komen we langs velden vol koffie, cacao, allerlei soorten fruit, kruidnagelbomen, enz. Ketut wijst ons op al die dingen en geeft er uitleg bij.
De 'Vallei van de demonen', bij het dorpje Bengkel: nog steeds lastig te bereiken, nauwelijks bekend (ook bij de lokale bevolking kent bijna niemand dit) en daardoor nog steeds heel rustig, je komt er geen mens tegen. Het was weer een glibberige afdaling, maar ik heb het weer heelhuids kunnen volbrengen, slechts één 'slippertje' gemaakt :-). En dan beneden: rust, koelte, stilte, alleen het gekletter van de waterval en het geluid van de vogels, héél veel prachtige planten en bloemen.
Van al dat geklauter hadden we wel honger gekregen en we stopten bij een kleine warung, waar we eindelijk een saté kambing konden proberen, dat is saté van geitenvlees. Snel geroosterd op een fel vuurtje en geserveerd met een lekker sausje, witte rijst, een kom soep en een grote pot huisgemaakte sambal erbij. De soep was heerlijk van smaak, maar de brokken erin hebben we maar laten liggen, dat waren afvalstukken van de geit met zelfs iets wat op 'tandjes' (?) leek. Haha, het zullen wel kraakbeenstukjes of zo geweest zijn, maar ze leken toch verdacht veel op stukjes gebit!
Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan de Puru Luhur Batikaru, een van de belangrijkste tempels op Bali, gebouwd in de elfde eeuw.
De terugweg ging via een van de grootste toeristische trekpleisters van Bali, de sawa's bij Jatiluwih. Je houdt het niet voor mogelijk, maar het kleine bergweggetje dat daar doorheen loopt, bleek ineens een 'tolweg' geworden te zijn, of we maar 10.000 IDR de man wilden dokken om verder te rijden. Nou nee, zeiden we, daar hebben we geen trek in. Nou ja, zei het mannetje, vooruit, voor 5.000 dan maar..... Je ziet het op zoveel plaatsen waar soms toeristen komen: het lijkt erop dat als er iemand geld nodig heeft, die een poosje post vat bij zo'n plaats en entreegeld, of tol of hoe ze het ook willen noemen, vraagt. Natuurlijk hebben we dat toch gedaan, anders had Ketut weer die hele weg terug moeten rijden! 't Was wel mooi overigens. We hebben ons wel afgevraagd of dat geld nu gebruikt gaat worden om de 'weg' te herstellen???? Want het was meer gat dan weg...

2 opmerkingen:

  1. Oh, my God, saté's van geitevlees? Send me some send me some! XXX ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eerlijk gezegd Lon: ze hadden beter gekund! Het was wat taai en van anderen hoorde ik dat ze ze elders veel beter hadden gegeten....

    BeantwoordenVerwijderen