Aan de thuisblijvers

Op veler verzoek (echt waar!) ben ik maar weer eens een blog begonnen voor deze reis. Blijkbaar willen jullie graag wat in de warmte delen... En voor mijzelf is het fijn om achteraf het hele reisverslag te kunnen lezen.

Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..

Veel leesplezier!



zondag 11 december 2011

Singaraja

Gisteren had ik een pc-winkel nodig, m'n headset had het opgegeven en ik kan niet zonder, want dan zit heel Mas mee te genieten als ik aan het skypen ben :-)
Dus op naar Singaraja, een stadje wat verder naar het oosten, ongeveer 11 km. Te ver dus om te voet te gaan, dus hebben we ons maar weer in het avontuur met de bemo's gestort. Een bemo is een soort klein busje, meestal oud, gammel en rammelig. Deze bemo's rijden af en aan, hebben geen vaste route, ze stoppen als je je hand opsteekt, maar meestal hebben ze ons eerder in de gaten dan wij hen! Ik heb het zelfs al eens meegemaakt dat er eentje naar de andere richting reed, omkeerde en ons oppikte, en de paar mensen die er al in zaten moesten noodgedwongen dus maar wat langer blijven zitten.. De bemo-chauffeurs zijn niet de prettigste mensen. Als je je bestemming noemt en je begaat de fout om een prijs te vragen, durven ze gerust een bedrag te noemen dat vijf keer zo hoog is als het normale tarief. Dat doe ik dus niet meer, ik ken de prijs voor hier binnen Lovina, 3000 Rupiah, ik stap in zonder prijs te vragen en bij het uitstappen druk ik de papiertjes in z'n hand. Sommigen zeggen niets, anderen beginnen een scheldkannonade. Gewoon weglopen dan. Dat is nog vrij simpel, maar als je naar bijvoorbeeld Singaraja moet, wordt het ingewikkelder. De normale prijs is dan 5000 Rupiah, maar soms moet je daar overstappen en dan proberen ze je aan alle kanten te tillen. Gisteren had ik een bestemming opgegeven van een busstationnetje, dat aan de weg lag vanuit Lovina. Er zaten nog een paar mensen in, en eenmaal in Singaraja week hij van de weg af, we maakten een hele toer door de stad en toen wij als laatsten overbleven herhaalde ik nog eens de naam van de terminal. Hij keek wat boos, maar we werden er toch afgezet. Toen hij z'n geld bekeek... grote verontwaardiging! 'For you two is 50.000!!!' Ah nee he, mooi niet. Schelden dus.
Maar we waren waar we moesten zijn, vlakbij de pc-winkel. Daar met handen en voeten uitgelegd wat ik wilde hebben en onder veel gelach en gegiebel van het personeel kreeg ik er een paar om even te proberen. Toen ik m'n keuze had gemaakt, liet ik mijn kapotte exemplaar achter bij de eigenaar. Die was daar zo blij mee, dat hij ons een gratis ritje in z'n auto aanbood naar de haven, waar we naar toe wilden.
Die haven van Singaraja is nu eigenlijk geen haven meer, maar was van grote betekenis in de tijd van de Hollandse overheersing. Vorig jaar stonden er ook nog heel oude douanekantoortjes uit die tijd. Maar ik herkende het haast niet meer, al die mooie oude gebouwtjes weg en een nieuw, niet mooi exemplaar ervoor in de plaats. Echt jammer! Op de plaats waar vroeger de handelsschepen aanlegden (de haven is nu helemaal dichtgeslibt) ligt nu een piertje waarop een paar restaurantjes staan. We hebben daar heerlijk een fruitjuice gedronken, met uitzicht op zee.
Daarna een bezoekje gebracht aan de oudste Chinese tempel op Bali (173 jaar oud). Zodra we er binnenstapten, kwam er een vrolijk mannetje op ons af die een geanimeerd gesprek begon en ons daarna trakteerde op een heel uitgebreide rondleiding door de tempel en uitleg over alle symboliek, doorspekt met veel schaterlach! De Chinese religie is een combinatie van Taoisme, Confucianisme en Boeddhisme, en er zijn dan ook ontelbare goden om te vereren! (Inge, als ik het niet goed vertel, mag jij me verbeteren hoor!) Hij liet ons ook de Chinese dierenriem zien, ik blijk een 'buffalo' te zijn, wow! Hij heeft wel tien keer gezegd dat ik zeker 22 januari 's avonds naar daar moet komen, dan is het voor de Chinezen 'oudejaarsavond' en dat wordt met veel spektakel gevierd. Dus ik weet weer wat me te doen staat tegen die tijd!
Daarna hebben we nog een heerlijk hapje gegeten op dezelfde pier en zijn we zonder al te veel problemen thuis geraakt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten