Aan de thuisblijvers
Maar ik hoor ook graag iets terug, dus maak gebruik van het gastenboek! (Klik hiervoor op de link in de rechter kolom) Voor degenen die echt álle foto´s willen zien :-) is er weer een fotoalbum (klik op fotootje in rechter kolom)..
Veel leesplezier!
woensdag 21 december 2011
Bijna Kerstmis!
dinsdag 20 december 2011
Baturmeer en vulkanen
het was nogal slecht weer en dat kunnen we bij de afdaling in de vallei niet gebruiken. Dus een ander programma gemaakt en daar hebben we geen spijt van gekregen.
de chauffeur bracht ons weer allerlei interessants onder de aandacht, stopte vaak, gaf uitleg over de vruchten en kruiden die we allemaal tegenkwamen.Toen we terug naar boven reden, zagen we dat dit een erg vruchtbaar gebied is, waar veel groenten en fruit worden verbouwd. Het was opvallend om te zien dat er hier .. ehh.. gewérkt wordt voor de kost! De velden liggen er allemaal zeer verzorgd bij en de handel bloeit daar blijkbaar. De mensen wonen er ook in betere huisjes dan elders, kortom, dit stukje van Bali zag er welvarend uit.
Een stukje verderop stopte Ketut en vroeg of we wilden wandelen. Ja graag! Er was een paadje dat de lavavelden in ging, en daar hebben we een tijdje rondgestruind. Prachtig, het leek wel een maanlandschap.
In dit gebied, waar zo'n tien jaar geleden alle huisjes door de lavastromen zijn overspoeld, kwamen we af en toe toch weer een (bamboe)hutje tegen. Waar leven die mensen daar van?? Ze hebben er niets... Bij één van die hutjes stond wel een soort stalletje met twee koeien, maar dat was dan ook alles. Het is er zo verlaten, op een paar grassprieten na groeit er niets.
Op de terugweg, na een verlate lunchhap, kwamen we op een van de kleine bergweggetjes een ceremonie tegen. Een grote groep mensen, allemaal in traditionele kledij, zat langs de kant van de weg te wachten, terwijl een paar mannen bezig waren met het in elkaar knutselen van een paar offertafels. Er stonden al heel veel offergaven klaar, die na zegening op die tafels geplaatst zouden worden. Die offergaven, dat is toch wel speciaal, echte kunstwerkjes zijn het. Mooi versierde manden met groenten, fruit, enz, en veel tierelantijntjes.
Het strafste vond ik wel een soort 'boompje' van bamboe, dat helemaal was opgetuigd met allemaal produkten afkomstig van een varken, zelfs 'krullen' gemaakt van spekvet. De kop van het varken lag er in zijn geheel naast, en ook nog een compleet speenvarkentje. De foto's in het fotoalbum (zie de link in de rechter kolom) laten meer van dit moois zien.
Ik wilde natuurlijk weten waarvoor deze ceremonie werd gehouden. Een van de mannen, die redelijk Engels sprak, was bereidwillig genoeg om wel twintig keer te verklaren 'dat ze dat elke zes maanden doen', maar uiteindelijk begreep hij de vraag en legde uit dat het ter gelegenheid van de rijst-oogst gebeurt, als dank voor een goede oogst en tegelijkertijd de vraag aan de goden om de volgende rijstaanplant weer zo goed te laten groeien. Soms hoor ik iemand die hier al lang op Bali woont, vertellen dat 'de ceremonies niets betekenen' en dat het 'alleen geldklopperij' is (de priesters schijnen er goed aan te verdienen). Maar als ik zie hoeveel werk ervan gemaakt wordt en ook hoe devoot de mensen aan het zingen en offeren zijn, heb ik het idee dat het voor die mensen zelf toch wel veel betekent. Misschien ben ik te naïef... of te romantisch... of wil ik teveel in het goede geloven... :-)
zondag 11 december 2011
Singaraja
vrijdag 9 december 2011
Snorkelen
Om 8 uur 's morgens werden we opgehaald en met nog 7 anderen reden we in zo'n vijf kwartier in een busje naar een kuststrook verder naar het westen. Onderweg een stop om voor iedereen een passende uitrusting te vinden. Vier mensen gingen duiken, de rest snorkelen. Dus masker en flippers voor de snorkelaars, en voor de duikers... zuurstofflessen, pakken, enz. enz. Bij de Gebang Bay werd alles overgeladen in een houten boot, ook lunchpakketten gingen mee en we konden vertrekken voor een half uur durende tocht naar Menjangan Island.
Het snorkelgebied rond dit eiland maakt deel uit van het West Bali National Park en is dus ook beschermd. Vandaar dat er ook gidsen meegaan in het water, die je de beste plekjes wijzen en er tegelijk op toezien dat er geen schade wordt aangebracht. Ik heb weer zoveel moois gezien! Prachtige koralen, in allerlei kleuren, grote en kleine vissen, sommige alleen, anderen in hele scholen. Na de lunch werden we naar de andere kant van het eiland gebracht, waar het water rustiger is, bijna geen golven, en daar hebben we ook nog een uur gesnorkeld. Ik had ervoor gekozen om nu met een reddingsvest te zwemmen, en dat was super relaxed, haha, ik moest me niet druk maken om te blijven drijven, dat ging vanzelf, gewoon gaan liggen en kijken! En Lon, je waterschoentjes waren heerlijk, veel gemakkelijker dan die flippers!
Op de heenweg zagen we een hele stoet mensen in de traditionele kledij over het eiland lopen, blijkbaar op weg naar een ceremonie. We zagen een gloednieuwe tempel liggen, die er vorige keer nog niet stond, en daar vond de ceremonie plaats. Na afloop werden alle mensen weer in bootjes geladen en naar huis gebracht ((zie ook de foto's).
Op de terugweg zagen we vanuit de boot nog een grot vol vleermuizen, die een heel concert gaven!
dinsdag 6 december 2011
Een dagje stevig wandelen
door twee mensen van hier met de motorbike de berg opbrengen, om die vervolgens met de benenwagen weer af te wandelen. Heen en terug, dat zou niet te doen zijn. Om 8 uur vanmorgen zijn we vertrokken. Halverwege de berg hebben we ons laten afzetten en we zijn dan in een kalm tempo (dat moet wel met deze temperaturen!) naar beneden gewandeld. Een heel rustige weg, geen toerist te zien, wel
veel lokale bevolking. Iedereen even vriendelijk, vaak beginnen ze een praatje, met een paar woordjes Engels en verder handen en voeten. Prachtige vergezichten, veel fruit en mooie bloemen. Vorig jaar had ik met Paul deze wandeling al eens gedaan, nu stond er toch nog veel meer in bloei. We kwamen ook langs iets wat eruit zag als een prachtig park, met een groot bord bij de ingang: Damai. Geen idee wat dat zou kunnen zijn, en dus vroegen we de bewaker bij de ingang of we eens mochten gaan kijken. Dat was geen enkel probleem en we kwamen terecht in wat een soort resort bleek te zijn. Prachtig aangelegd en na een tijdje ontdekten we eerst de personeelshuisjes, die op zich al luxueus waren, en een tijdje later 5 goed verborgen villaatjes, elk met uitzicht naar de zee in de verte, elk een eigen zwembad, kortom een soort miljonairsstekjes. (Eenmaal thuis eens even op het internet gesnuffeld: meer dan 800 Dollar per nacht!). Zoals altijd is dan de tegenstelling weer heel groot, met na 100 meter weer hutjes en bouwvallige onderkomens.... Maar goed, er is door zo'n resort ook weer werk voor heel wat mensen.donderdag 1 december 2011
Lekker warm hier!
zondag 13 november 2011
Daar gaan we weer!
vrijdag 25 februari 2011
Het mooie liedje is bijna uit...
donderdag 24 februari 2011
Vulkanen en Tenganan
Dinsdag nog maar eens bij Ketut in de auto gestapt voor een tocht langs o.a. de vulkanen. Het eerste deel van de tocht had ikzelf al eens gedaan (zie ook bericht van 5/1, 'tocht van 26 december'), maar voor Paul was het helemaal nieuw. De drie vulkanen Batur, Abang en Agung waren dit keer minder goed te zien dan de vorige keer, omdat we er nogal veel mist en lage bewolking hing.
Noordamerikaanse Indianen, spiegels met Marokkaanse omlijstingen, houten bordjes met Nederlandse teksten, enz. enz. Handwerk weliswaar, maar massaproduktie uit goedkoop licht hout.
steentjes, allemaal met hetzelfde patroon. Tenganan staat ook bekend om de speciale ikat-weeftechniek, waarbij draden worden gebruikt waar al op voorhand een patroon is opgeverfd. Het resultaat is indrukwekkend mooi. Deze weeftechniek is héél arbeidsintensief, de produktie van bv. 1 sarong kan maanden duren.
zondag 20 februari 2011
Wandeling de berg op...
dinsdag 15 februari 2011
Avontuur!
Gisteren een avontuurlijke dag gehad. We zijn met Ketut naar een kuststrook verder naar het westen gereden, bij Gebang Bay, onderweg gestopt om snorkeluitrustingen (bril en 'flippers') te huren. Bij Gebang Bay zijn we aan boord gegaan van een houten boot, ook lunchpakketten gingen mee. Dan een tocht van ongeveer veertig minuten naar Menjangan Island, waar we de rest van de dag zouden doorbrengen, voornamelijk snorkelend. Dit snorkelgebied maakt deel uit van het West Bali National Park en er gaat dan ook een gids/instructeur mee het water in, niet alle
en om aan te duiden waar de mooiste plaatsen zijn, maar ook om te helpen. Al goed, want Lina en ik, de beginnelingen, konden wel wat hulp gebruiken!
Het was er prachtig, er ligt een soort plateau van zo'n 100 meter aansluitend aan het strand. Op dat stuk is het dus erg ondiep, zo'n 1.50 meter. Begeleid door de gids dobberde ik boven de mooiste koralen en vissen, tot hij op een gegeven moment een teken deed: 'kijk daar eens'... Ik keek... en zag daar het eind van het plateau, dus daarachter een enorme diepte, prachtig blauw, maar voor mij heel angstaanjagend! Alsof ik daar kon invallen, hihi. Het zwemmen met de enorme 'flippers' was weer een ervaring apart, ik voelde me toch prettiger zonder die dingen.
De meegebrachte lunchpakketten waren heel goed, we hebben ze met smaak op het strand verorberd. In de namiddag nog eens een vol uur gesnorkeld. Schitterend, ik ben echt blij dat ik het eens heb kunnen zien allemaal.
zaterdag 12 februari 2011
Oeps, beetje lang geleden.....
We kwamen langs een huis dat gerenoveerd werd, Paul moest natuurlijk het zijne van weten van de prachtige deuren en raamstijlen en raakte in gesprek met de 'aannemer'. We werden prompt uitgenodigd voor een wandelingetje door het dorp, waarbij we de schrijnwerkerij bezochten, en een kop koffie bij hem thuis! Hij vertelde dat hij één van de gelukkigen was die een 'sponsor' in Nederland had, die hem heeft laten studeren, waardoor hij veel meer kansen gekregen heeft dan de meeste mensen hier. Hij heeft nu een goede job en woont met vrouw en kind in zijn eigen, schitterende woning.donderdag 3 februari 2011
Bali anders...(als je geen negatieve zaken wilt lezen, dan dit overslaan!)
Langs straten en wegen stapelt het vuil zich op en de rotting verspreidt een vreselijke stank. De mensen vinden het hier de gewoonste zaak van de wereld om alles maar gewoon op straat te gooien en weg te laten rotten.woensdag 2 februari 2011
Nóg groter feest!
zaterdag 29 januari 2011
Feestje!
maandag 17 januari 2011
Snorkelles!
zaterdag 15 januari 2011
Crematie
De naaste familie staat tijdens dit gebeuren rondom het lichaam en er wordt uitgebreid afscheid genomen, de weduwe legt haar handen nog even op het gezicht van de man. En dat maakte op mij de meeste indruk, alle handelingen zijn zo zorgzaam, zo liefdevol, zo intens. Tot het laatste moment is iedereen dichtbij en heel betrokken.
Ik heb dan zelf nog een tijd met een vrouw zitten praten, die me verteld heeft hoe het na de verbranding gaat. De as wordt uitgestrooid in zee. De familie vertrekt naar huis, waar een pop gemaakt is van stro, bladeren en ander natuurlijk materiaal. Deze pop (symbool voor het lichaam van de overledene) wordt ook nog eens verbrand, en met de as daarvan moeten nog allerlei rituelen worden uitgevoerd, tot nog maanden daarna. Ook dat kost nog eens veel geld. Ze was eigenlijk een beetje jaloers op de Moslims, omdat zij hun doden begraven, met wat bloemen erbij, en dat is het. Veel mensen hier zitten jarenlang in de schulden door alle verplichte rituelen van het Hindoeisme.woensdag 12 januari 2011
Zwembadcatastroofje
Die struiken (bijna bomen) stonden langs een muur, maar door de storm kon het bamboerek het niet meer houden en stortte de hele boel voorover. Gelukkig lag ik in het zwembad en zat er verder niemand langs die kant. Met man en macht (de hele staf kwam er aan te pas) werd aan het opruimen begonnen, zagen, trekken, snoeien, sjouwen... Het zwembad is vandaag niet meer bruikbaar :-(
geselecteerd zijn en op geslacht gesorteerd, moeten deze eerst in het zeewater groeien voor ze geschikt zijn om verder te bewerken. Dan worden ze 'geoogst' en wordt er handmatig een soort klein rond bolleke in aangebracht. Daaromheen groeit dan de parel. woensdag 5 januari 2011
Tocht van 26 december
rijstveld aan het ploegen was, dus met ossen. We vroegen de familie of we het erf op mochten, geen probleem, we werden hartelijk ontvangen. Een hele ris schattige kindjes erbij, moeder was de maaltijd aan het bereiden.
Onze volgende stop was in het dorpje Batur Tengah, waar we een prachtig uitzicht hadden naar de Batur (1560 m) en Agung (3142 m) en het Baturmeer, een kratermeer. Beide bergen zijn vulkanen. De laatste uitbarsting van de Agungwas in 2000. Je ziet er nu geen rookpluimen of i.d., maar wel zijn de lavastromen van de vorige uitbarsting nog goed te zien. De lavastenen worden veel gebruikt als fundering voor huizen, hotels, e.d.
straat. twee tafeltjes en wat stoeltjes, en een keukentje van 1 bij 3 meter, waarin onze nasi goreng werd klaargemaakt. Zoals altijd smaakte dat weer prima, alhoewel bij één iemand de eetlust verdween toen hij een ratje ontdekte dat langs de muur op ooghoogte heen en weer liep....zondag 2 januari 2011
Selamat Tahun Baru